dlcinea y el caballero dormido

para min foi un libro que cando o lin pareceume que non o estaba lendo.Este conto trata de un Quixote que se durmía cando ía no cabalo.

o libro principiño e un libro espectacular que pese a sua aparencia de libro para nenos e un libro cheo de correntes artisticas e ten unha forma un tanto particular de narrar e contar como e omundo real

Dulcinea y el caballero dormido

Se queredes ler algunha cousiña sobre este libro, queridos lectores, podedes visitar as seguintes páxinas
http://www.revistababar.com/web/index.php?option=com_content&task=view&id=491&Itemid=53

http://bidea1eso.blogspot.com/2007/12/dulcinea-y-el-caballero-dormido.html

http://www.edelvives.com/catalogo/guias/95343.pdf

Feliz lectura.

Lendo en abril

Abril, mes dos libros.

"Dulcinea y el caballero dormido" de Gustavo Martín Garzo.

A recomendación dunha profesora do departamento de lingua castelá e a posibilidade de dispoñer de varios exemplares motivounos a ler esta obra neste mes dos libros. Ademáis a próxima semana proporemos outro texto para agasallar este mes de abril coas nosas lecturas.

Máis información sobre esta novela podemos atopala en www.clubcultura.com/clubliteratura/clubescritores/garzo/index.htm -

Así que ánimo lectores !!!, pasade pola biblio, recollede o voso exemplar e boa lectura.

"O Principiño", opinión de Patricia

O principiño non me gustou moito porque para min, o libro non era emocionante nin fantástico. Se fora máis interesante ó mellor chegaríame a gustar pero non foi así. Aínda así a lectura do capítulo ca que disfrutei máis foi aquel no que conta que tiña unha flor moi mandona, cando lle fixo ovellas e non lle gustaba ningunha e fíxolle unha caixa e pareceulle unha ovella perfecta, e aquel capítulo no que o rapaz se desfixo do seu corpo para volver o seu planeta.

"cárcere verde" por Jessica

Vou falar do libro de cárcere verde. Ó principio é bastante complicado, porque a verdade é que non sabes moi ben de que vai, pero despois pouco a pouco foime sorprendendo, primeiro co camiño dos lagos buscando uranio e logo xa iban a percura de esmeraldas. Sinceramente xa non me lembro moi ben porque fai mais dun mes que o lin e xa lin 4 libros de diferentes materias despois.

Lendo en marzo

Agobiados polos exames desta 2ª avaliación, andan como locos cos apuntes a todas partes. Pouco tempo para a lectura relaxada e vivida con gusto. Entón porqué non ler unha historia para tranquilizarse, lectura co corazón para valorar a amizade, o amor e darlle sentido á vida.

Un clásico un pouco descoñecido para eles, hai que porlle remedio e a miña proposta nos lles disgustou por curiosa e sabida: e se lemos "O principiño". Seguro que algo sabedes? pero alguén o leu de verdade?